Nevelwoud

Woud waar het water nooit helemaal valt

Ligging en klimaat

Het Nevelwoud groeit langs steile, koele hellingen waar warme lucht uit de valleien op een gordel van koude rotsen stuit. Wolken blijven tussen de kruinen hangen; een blad kan hier een volledige dag nat zijn zonder dat er regen valt. Onder het bladerdak is het zelden volkomen donker. Mosmatten weerkaatsen het bleke licht en de stroompjes hebben hun eigen, nauwelijks veranderende schemering. In de laagste kommen verzamelt de mist zich tot een melkachtig vlak waar de wortels uit oprijzen.

Vegetatie en voedselkringloop

De bomen ontwikkelen een dikke, vochtige schors met ondiepe harskamers. Schorsmuggen leggen hun larven in die kamers; kleine vogelachtigen vangen de volwassen insecten wanneer ze bij schemering opstijgen. Spiraalkaakdieren openen op hun beurt harskamers om bij de zoete afscheiding te komen. Daarbij brengen ze schimmelsporen over naar andere bomen. De schimmels verteren afgestorven schors, die weer voedsel levert aan microfauna. De voedselkringloop lijkt ordelijk totdat een boom omvalt en blijkt hoeveel bewoners erop vertrouwden.

Geluid en oriëntatie

Door het constante watergeruis dragen scherpe roepen hier weinig ver. De bewoners gebruiken trillingen in stammen, vleugelcontact, geursporen of heel korte tikken tegen de schors. Stilte is in dit woud geen afwezigheid van communicatie. Onderzoekers onderscheiden tientallen ritmes die pas hoorbaar worden wanneer men ophoudt op vogels te letten. Het bekendste misverstand is een paartje fluweelvleugeligen dat minutenlang bewegingloos naast elkaar zit: zij blijken in die tijd voortdurend met de vleugelranden contact te houden.

Seizoenen en verstoring

Wanneer de koude mistlaag een paar weken optrekt, drogen de harskamers uit. De schorsmuggen verdwijnen naar schaduwspleten en sommige soorten volgen hen; andere blijven op hun vaste route, ook als er nauwelijks voedsel over is. Na stormen worden nieuwe open plekken snel ingenomen, maar niet altijd door de sterkste dieren. Wie het eerst durft te wachten, heeft vaak de beste nestholte. In dit gebied is geduld een ecologische strategie die nogal eens voor besluiteloosheid wordt aangezien.

Voedselbronnen en voorkomende soorten

Dit artikel beschrijft een volledig fictief onderdeel van Pediaphantasia.